Faceci wrzeszczą na siebie z trybun i nie przebierając w epitetach oskarżają się w wywiadach i na internetowych portalach. Znowu zaroiło się od zdrajców i zaprzańców, sługusów wrogich mocarstw, tchórzy i psychopatów maniakalnych. I nie ma takiej świętości, której nie dałoby się wykorzystać w tej walce. Przewalają się godności narodowe, racje stanu, prawdy i zagrożenia interesów, a podobno nawet wolność może być zagrożona. Kto bliżej kamery, ten atakuje pierwszy, kto ma pod ręką pstryczek od mikrofonu, nie waha się go użyć. Jedno pstryknięcie i z oskarżającego przeciwnika robi się kogoś podobnego do bezgłośnego karpia wyjętego z wody. I wszyscy mają na ustach jedno słowo „prawda”... Coraz częściej wydaje się, że miał rację filozof ksiądz Tischner, twierdząc zgodnie z góralską logiką, że są trzy prawdy...
Dla normalnego obywatela, któremu przychodzi oceniać intencje tych wrzeszczących rycerzy, prawdziwa jest chyba ta ostatnia tischnerowska prawda – g-prawda... A cały ten zgiełk ma jeden powód – wybory. Bo jesienią jedni zapewnią nam nową, szczęśliwą przyszłość lub drudzy – kontynuację obecnego szczęścia i dobrobytu...
Chodzi tylko o to, żebyśmy zdecydowali choć o jeden procent ponad niezbędną połowę, że wszystko jest cacy lub całkowicie do d... Tak czy owak po wyborach czeka nas sielanka. A tymczasem ważne dla wszystkich obywateli sprawy toną we mgle, przedmuchiwanej znad smoleńskiego nieszczęścia nad nasze głowy. Podatki i ceny rosną skokowo, kolejki w służbie zdrowia też rosną z miesiąca na miesiąc, bezrobocie – zwłaszcza dla młodych ludzi – jest już wieloletnim standardem.
Na sławnej zielonej wyspie, liniowa czyli niezmienna, jest tylko propaganda, liniowa jest frustracja i beznadzieja. Cienka linia oddzielająca nas od dziur budżetowych, zagrożonych miejsc pracy, obecnych i przyszłych głodowych emerytur. Linia, która coraz częściej odcina czerwoną krechą inwestycje drogowe lub dotacje na leczenie ludzi ciężko chorych na nowotwory. Jednocześnie wydaje się, że ta linia oddziela społeczeństwo od polityków i władzy, którzy za nią bezkarnie robią z ludzi durniów. I to zarówno ci, którzy prowokują sentymentalne awantury, jak i ci, którzy za niekompetencje i spapraną robotę nie ponoszą żadnych konsekwencji.
Jedyną jaskółką w rozwoju demokracji mogą być jednomandatowe okręgi wyborcze do senatu. Tyle tylko, że senat to ciało pozbawione większego znaczenia w naszym ustroju. Jak wiele będzie mógł zdziałać senator reprezentujący dwa powiaty, zwłaszcza że przypuszczalnie zostanie wybrany z listy jednej lub drugiej partyjnej potęgi? Chyba tak, bo niestety od wielu lat tak wybieramy i partyjne, a nie obywatelskie jest górą... Ale zawsze to choć iskierka szansy, że bezpośrednio wybierzemy lepiej... oby.
Trochę mi przykro szanowny Czytelniku, ze tak mało optymizmu jest we mnie na początku nowej dekady XXI wieku, ale niestety obserwacja rzeczywistości nie daje do optymizmu zbyt wielu powodów. Chociaż przeczytałem ostatnio w prasie, że polscy naukowcy uzyskali znaczny postęp w modyfikacji tkanek żywych świni tak, że będą one mogły służyć do ratowania ludzi potrzebujących przeszczepów.
Świnia jest nam genetycznie bardzo bliska. Toteż może niedługo doczekamy się pogłębienia przyjaźni między człowiekiem a świnią, przekraczającą schabowego z kapustą. I może trzeba będzie zweryfikować pojęcia takie jak „świństwo” , „świnienie się”, a za standard niegodnego zachowania uznać zwyczaj bekania przez ludzi zgniłą kapustą niechęci do innych ludzi, a przecież swoich bliźnich.

Pozdrawiam życząc tradycyjnego „byle do wiosny”.

Jerzy Kliś